شريكش با ديگرى كرده به هم بزند و براى خود قرار دهد ) . « الشفعة جائزة فى كل شىء من حيوان او ارض او متاع » : « 1 » شفعة در ( فروختن ) هر چيز : حيوان ، زمين يا متاع جايز است . « فى رجل رهن دارا فاحترقت او انهدمت ؟ قال : يكون ماله فى تربة الأرض » : « 2 » از امام عليه السلام پرسيدند : مردى خانه‌اى را رهن گذاشته و خانه سوخته يا خراب شده ، چه بايد كرد ؟ فرمود : ( رهن و ) مال راهن به زمين خانه تعلق مىگيرد . يعنى زمين خانه كه مملوك است رهن واقع مىشود و اگر راهن طلب مرتهن را نداد همان زمين را مىفروشد و طلب خود را وصول مىكند . « فى اخبار الوقف فللورثة من قرابة الميت ان يبيعوا الأرض ان احتاجوا و لم يكفهم ما يخرج من الغلة » : « 3 » ( در اخبار وقف آمده ) پس ورثهء ميّت اگر احتياج پيدا كردند و درآمد وقف كفايتشان نكرد مىتوانند آن زمين را بفروشند . « ( فى حديث الفرار من الزكاة ) - انما ذلك له اذا اشترى بها دارا او ارضا او متاعاً » : « 4 » . . . ( در حديث فرار از زكات ) مىفرمايد : همانا او حق دارد در صورتى كه بخواهد خانه يا زمين يا متاعى بخرد . « عن على بن مهزيار قال : سألت ابا جعفر الثاني عليه السلام عن رجل طلب شفعة ارض فذهب على ان يحضر المال فلم ينضّ فكيف يصنع صاحب الأرض ان اراد بيعها أ يبيعها او ينتظر مجىء ، شريكه صاحبه الشفعة ؟ . قان إن كان بالمصر فلينتظر به ثلاثة ايام » : « 5 » على بن مهزيار گويد : از امام جواد عليه السلام سؤال كردم كه : مردى حق شفعه خود را در زمين ( فروخته شده به وسيلهء شريك خود ) مطالبه نمود و رفت تا پول بياورد اما تأخير نمود ، در اين صورت اگر صاحب زمين بخواهد مىتواند آن را بفروشد يا مىبايستى منتظر باشد ؟ . فرمودند : اگر ( آن شريك كه رفته پول بياورد ) در شهر است ، سه روز صبر كند .

--> ( 1 ) - وسائل ج 17 ، ص 319 - از فقيه ج 3 ، ص 46 و تهذيب ج 7 ، ص 164 و فروع كافى ج 5 ، ص 281 . ( 2 ) - وسائل ج 13 ، ص 127 - از تهذيب ج 2 ، ص 164 و استبصار ج 3 ، ص 119 و فقيه ج 2 ، ص 101 و ص 128 از تهذيب ج 2 ، ص 146 و استبصار ج 3 ، ص 118 . ( 3 ) - وسائل ج 13 ، ص 306 . ( 4 ) - وسائل ج 6 ، ص 112 - بحار الأنوار ج 93 ص 33 - علل الشرايع ج 2 ص 374 . ( 5 ) - وسائل ج 17 ، ص 324 - از تهذيب ج 7 ، ص 167 و قرب الاسناد ، ص 77 و فقيه ج 3 ، ص 47 .